ประวัติเว็บไซท์www.hamamoto-house.com

บ้านฮามาโมโต้.com เกิดขึ้นมาได้ยังไง ? เรื่องก็มีอยู่ว่า....กาลครั้งหนึ่งเมือประมาณ 10 กว่าปีที่แล้ว มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งที่มีนิสัยคิขุอาโนแนะและไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเองสักเท่าไหร่ เธอชอบและสนใจทุกอย่างๆที่เกี่ยวกับประเทศญี่ปุ่น ไม่ว่าจะเป็น หนังการ์ตูนญี่ปุ่น ( โดยเฉพาะเรื่องโดราเอมอน แมวจากโลกอนาคต ที่เด็กหญิงเคยฝันใผ่อยากได้กระเป๋าสุดวิเศษของเจ้าแมวเหมียว ), แฟชั่นจากประเทศญี่ปุ่น, ดาราญี่ปุ่น, ประเทศญี่ปุ่น, หนังสือทุกๆอย่างที่มีข้อความหรือภาพเกี่ยวกับญี่ปุ่น ของน่ารักๆจากประเทศญี่ปุ่น, ความน่ารักสดใสและผิวสวยๆของคนญี่ปุ่น............. เด็กหญิงผู้นี้เคยมีความฝันว่าถ้าเธอมีกระเป๋าวิเศษเหมือนโดราเอมอนละก็เธอจะใช้ประตูไปที่ไหนก็ได้ ใช้เปิดแล้วไปที่เมืองแห่งความฝัน..ประเทศญี่ปุ่นคือสิ่งที่เธอปรารถนา.. เธอคิดพร้อมกับอมยิ้มอยู่ในใจอย่างเงียบๆ...คนเดียว แต่..เด็กหญิงก็รู้ดีว่าสิ่งที่ตัวเองเพ้อฝันนั้นไม่ใช่เรื่องจริง.. ก็แค่การ์ตูนโลกแห่งจิตนาการสำหรับเด็กเท่านั้นเอง.. แต่เด็กหญิงก็ยังคงมีความสุขอยู่ในโลกเล็กๆแห่งความฝันของตัวเองต่อไปอย่างเงียบๆ..............คนเดียว..... เมื่อกาลเวลาผ่านไป...เด็กหญิงโตขี้นเป็นสาว เธอก็ยังคงชื่นชอบทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับญี่ปุ่นอยู่อย่างเหนียวแน่นเหมือนตราประทับอยู่ในใจที่ไม่สามารถจะลบออกไปได้ง่ายๆ ญี่ปุ่นเหมื่อนเป็นส่วนหนึ่งที่เข้ามาเติมเต็ม..แต่งแต้มสีสันในชีวิตให้กับเธอ ประหนึ่งเป็นเพื่อนคู่ยาก และเพื่อนแท้ในยามที่หัวใจเปลี่ยวเหงา ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน หรือทำอะไร เธอก็จะพกพากลิ่นอายของญี่ปุ่นคือความ ขิคุอาโนเนะไปด้วยในทุกๆที่ ไม่ว่าจะเป็นที่โรงเรียน, ที่บ้าน, หรื่อแม้กระทั้งสถานที่อื่นๆที่เธอไป จนเธอได้รับฉายาจากเพื่อนๆว่า " จอมขิคุอาโนเนะประจำห้องเรียน " โลกของเธอตอนนั้นฟูฟ่อนและคละคุ้งไปด้วยกลิ่นอายของความเป็นญี่ปุ่น ไม่ว่าจะเป็นทรงผม, การแต่งตัว, ของใช้ต่างๆ( ที่สุดแสนจะขิคุอาโนเนะ ) จนมีอยู่วันหนึ่ง...ทางโรงเรียนประถมศึกษาแถวๆบ้านเขาประกาศรับสมัครโฮมสเตย์คนญี่ปุ่น ถ้าบ้านไหนต้องการรับคนญี่ปุ่นให้เข้าพักอาศัยก็ให้มาติดต่อลงชื่อที่โรงเรียน แล้ว ทางโรงเรียนจะพิจารณาคัดเลือกบ้านที่มีคุณสมบัติ ตรงตามความเหมาะสม " เหมือนเป็นโชคดียิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่ 1 " ที่ครอบครัวของเธอไปลงชื่อกับทางโรงเรียนไว้ และก็ได้รับการติดต่อกลับมา " รู้ไหมค่ะว่าสิ่งที่เธอดีใจมากที่สุดในตอนนั้นก็คือการที่เธอจะได้รู้จักและเป็นได้เพื่่อนกับคนญี่ปุ่น เพื่อนซึ่งเป็นคนญี่ปุ่น..ญี่ปุ่นจริงๆ.. " และแล้ววันที่เธอได้ตั้งหน้าตั้งตารอคอยก็มาถึงจนได้........ เธอและครอบครัวของเธอได้ไปรับคนญี่ปุ่นที่สนามบินพร้อมกับคนไทยอีกกลุ่มหนึ่งที่มาี่รอรับคนญี่ปุ่นไปพักที่บ้านเหมือนกัน เมื่อคนญี่ปุ่นมาถึงคนไทยทุกคนๆได้ให้การต้อนรับคนญี่ปุ่นเป็นอย่างดี ด้วยรอยยิ้มแห่งเมืองสยาม คนญี่ปุ่นที่ได้พักกับครอบครัวของเธอเป็นคู่รักชายและหญิง อายุประมาณ 30 กว่าๆ พวกเขาอยากมาเที่ยวและอยากมาจัดพิธีสมรสที่ประเทศไทย ห้องนอนเล็กๆของเธอก็เลยได้รับเกียรติให้กลายเป็นเรื่อนหอของคู่รักชาวญี่ปุ่นไปโดยปริยาย ซึ่งเธอก็เต็มใจและยินดีเป็นอย่างยิ่ง ช่วงเวลานั้นเธอและครอบครัวรู้สึกสนุกและรู้สึกผูกพันกับคู่รักชาย,หญิงญี่ปุ่นคู่นี้มากๆเหมือนกับว่าพวกเขาไม่ใช่แค่แขกที่มานอนพักที่บ้านเฉยๆ...แต่พวกเขาเหมือนเป็นส่วนหนึ่งในสมาชิกของครอบครัวของเธอไปแล้ว.... และแล้วก็ถึงวันสุดท้ายสำหรับความทรงจำที่ดีๆและเป็นวันที่ต้องกล่าวคำอำลา " sayonara " ลาก่อน.........วันนี้นี่เองทำให้เธอได้รู้จักกับ...ความประทับใจ, มิตรแท้, การจากลา, และ...ความเสียใจมากกว่าทีี่เคยได้รู้จักมาก่อน............................................ พวกเขากลับไปแล้ว แต่ความทรงจำที่ดีๆยังคงลอยล่องอยู่ในอากาศรอบๆตัวเธอ และดูท่าทีว่าคงจะไม่มีวันจางหายไปได้ง่ายๆอย่างแน่นอน... และ....นี่ี้คือความโชคดียิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่ 1 รอบ 2 คือเธอและแม่่ของเธอได้้รับเกียรติให้ไปยังประเทศญี่ปุ่นเมืองแห่งความฝัน..โดยคนญี่ปุ่นที่เคยมาในครั้งก่อน...ชายผู้ใจดี อายุราวๆ 40 ปีซึ่งก่อนหน้านี้เขาเคยมาพักเป็นแขกของเพื่อนบ้านของเธอเอง และ ครอบครัวของเธอได้เคยชวนเขามากินบะหมี่ ที่บ้านทุกๆคืนพร้อมกับคู่รักชาย,หญิงญี่ปุ่นผู้ที่เคยสอนให้เธอได้รู้จักกับความประทับใจอย่างไม่มีวันลืม.. ชายผู้ใจดีเล่าว่า " ทุกๆคืนเขาได้ยินเสียงของพวกเราคุยกันน่าสนุกมากๆ เขาเหงาและไม่มีใครคุยกับเขาเลยเพราะทุกๆคนในบ้านพากัน Oyasuminasai นอนหลับกันหมด เขาก็เลยได้แต่นั่งตบยุ่งอยู่คนเดียวบนระเบียงห้องนอน อยากจะข่มตานอนหนีความเหงาก็นอนไม่หลับเพราะคิดถึงภรรยาที่บ้าน " และชายผู้ใจดีคนนี้เองที่ได้มอบโอกาสดีๆให้เธอได้ไปเยืี่ยมเยื่อนยังประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกในชีวิต ที่เธอได้ไปยังดินแดนแห่งความฝัน... และตั้งแต่วันนั้นจนกระทั้งตราบจนทุกวันนี้เธอก็ยังไม่เคยลืมชายผู้ใจดีที่มอบโอกาสดีให้กับเธอ Domo arigatougozaimasu ถึงแม้จะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ....แต่ก็เป็นความทรงจำที่ประทับใจและที่น่าจดจำที่สุด เธอคิดเช่นนั้น... และนั้นคือครั้งแรกของการไปเยี่ยมเยือนประเทศญี่ปุ่น ประสบการณ์ที่น่าประทับใจและน่าจดจำที่สุดในชีวิตของเธอ ความฝันเล็กๆของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งบัดนี้ได้กลายเป็นความจริงแล้วหรือ... ทันไดนั้นเธอได้ยื่นมือไปหยิกแขนตัวเองเพือต้องการพิสูจน์ดูว่านี้คือความจริง....หรือ เป็นแค่ความฝัน...กันแน่ และต่อมา....เธอก็ได้แต่งงานกับชายญี่ปุ่นและได้มีโอกาสไปที่ญี่ปุ่นอีกเป็นครั้งที่ 2 แต่ครั้งนี้ไม่ใช่การไปเที่ยวเหมือนครั้งก่อนแต่เป็นการไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น, เมืองญี่ปุ่น............... ประเทศญี่ปุ่น.........ไม่ได้เหมือนอย่างที่เธอเคยวาดฝันไว้ในวัยเด็ก ไม่มีกระเป๋าวิเศษของโดราเอมอน, ไม่มีสุภาพบุรุษที่มีลักษณะเหมือนฮีโร่ขี่ม้าขาวเหมือนในหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นหลายๆเรื่องที่เคยอ่านมาแล้วมากมาย จนทำให้ต้องแอบอิจฉาผู้หญิงญี่ปุ่น แต่ในความเป็นจริงในชีวิตจริงของสั่งคมญี่ปุ่นสอนให้เธอได้รับรู้กับความจริงที่ว่า....แท้จริงแล้วผู้หญิงญี่ปุ่นน่าสงสารที่สุด เพราะพวกเธอไม่มีสิทธิเท่าเทียมกับผู้ชายเลยในเรื่องบางเรื่องและส่วนมากเป็นก็เรื่องที่สำคัญเสียด้วย เช่นในเรื่องของการทำงาน เรื่องภายในบ้าน, เป็นต้น และที่สำคัญฮีโร่แบบในหนังการ์ตูนญี่ปุ่นนั้นไม่มีจริง........ ่ถึงแม้ว่า...ญี่ปุ่นจะไม่ได้หอมหวานกลมกล่อมเหมือนอย่างที่เธอเคยคิดไว้ แต่ที่ญี่ปุ่นก็ยังมีสิ่งที่ยังคงน่าหลงรัก, หลงไหล , และน่าอาลัยอาวรณ์อยู่มิหาย นั้นก็คือสีสันของสถานที่ต่างๆในญี่ปุ่นไม่ว่าจะเป็น ธรรมชาติ, บ้านเมือง, วัดวาอาราม, อาหาร ถนนหนทาง , ทะเล ,ชาญี่ปุ่น, วัฒนธรรม, กิโมโน เป็นต้น เกื่อบ 2 ปีที่เธอได้ใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นทำให้เธอได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของญี่ปุ่นมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็น มารยาทการวางตัวของคนญี่ปุ่น, สังคมญี่ปุ่น และที่สำคัญสิ่งที่เธอได้รับก็คือการเรียนรู้ถึงวิถีชีวิติและนิสัยใจคอของคนญี่ปุ่นไปด้วย และเมื่อเวลาของการใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นหมดลง เธอกับสามีชาวญี่ปุ่นก็ได้กลับมาใช้ชีวิตและสร้างเนื้อสร้างตัวอยู่ที่บ้านเกิดเมืองสยาม...เมืองแห่งรอยยิ้ม.. ประเทศไทยคือบ้านหลังแรกและหลังเดียวที่อบอุ่นที่สุดกว่าที่ไหนๆบนโลกใบนี้ คือบ้านหลังแรก....และหลังสุดท้าย........ ก็ว่าได้ แต่ถึงกระนั้นความชอบญี่ปุ่นก็ยังมิหายไป เธอก็ยังคนเดินวนเวียนอยู่บนเส้นทางแห่งความฝันของตนเองต่อไป....อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย... และเธอได้สานฝันของตัวเองต่อด้วยการเริ่มต้น " สร้างเว็บไซต์เกี่ยวกับญี่ปุ่น " เว็บไซต์ที่มีลักษณะกึ่งบ้าน...อันแสนอบอุ่น สำหรับทุกๆคนที่มีความฝันคล้ายๆกับเธอได้เข้ามาเยี่ยมเยือน,พักพิงอาศัย และเธอก็ยินดีต้อนรับพวกเขาอย่างเต็มใจ...... www. hamamoto-house.com บ้านญี่ปุ่นน้อยๆหลังนี้ได้ทำการย้ายที่เปลี่ยนแปลงที่อยู่มาแล้วหลายครั้งหลายครา จากเดิมใช้ชื่อบ้านว่า www.kawaiichick.jaakfreehosting.com ซึงเป็นการฝากบ้านไว้กับบริการฟรีโฮสติ้ง ต่อมาก็ได้ทำการย้ายบ้านอีกครั้งและเปลี่ยนชื่อบ้านเป็น www.hamamoto-house.it.st เป็นการจดฟรีโดเมนเนม และฟรีโฮสติ้ง แน่นอนว่าการสร้างบ้านหลังนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะการฝากบ้านไว้กับบริการฟรีต่างๆย่อมมีปัญหาต่างๆนานาตามมา บ้านญี่ปุ่นน้อยๆหลังนี้ก็เลยต้องทำการย้ายบ้านใหม่อีกเป็นครั้งที่ 3 และการย้ายบ้านครั้งนี้ก็ได้เกิดค่าใช้จ่ายในการฝากบ้านตามมา แน่นอนการฝากบ้านไม่ใช่ของฟรีอีกต่อไปแล้ว... ชื่อบ้านยังคงเหมือนเดิมแต่นามสกุลต่อท้ายเปลี่ยนเป็น . comแทน และ บ้านฮามาโมโต้.com คือบ้านญี่ปุ่นอันแสนจะอบอุ่นที่เธอได้สร้างมันขึ้นมาพร้อมกับความภาคภูมิใจ... - www.บ้านฮามาโมโต้.com เริ่มเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวัันที่ 21 สิงหาคม 2550 - โดยเว็บมาสเตอร์ชาวไทยผู้หนึ่งที่หลงไหลและชื่นชอบประเทศญี่ปุ่นเป็นชีวิตจิตใจ " หากใครแวะเวียนผ่านมาทางนี้..อย่่าลืมแวะเข้ามาทักทายเจ้าของบ้านบ้างนะค่ะ เว็บไซต์กึ่งบ้านหลังนี้ยินดีต้อนรับทุกๆท่านด้วยความอบอุ่นค่ะ " เว็บมาสเตอร์บ้านฮามาโมโต้.com

ลงโฆษณากับบ้านฮามาโมโต้.com ติดต่อ webmaster@hamamoto-house.com แนะนำ ติ-ชม หรือหากคุณมีข่าวสารที่น่าสนใจต้องการนำเสนอ E-mail มาที่ webmaster@hamamoto-house.com บ้านฮามาโมโต้.com ประเทศไทย