โอยรันสาวสวยสมัยเอโดะ (花魁) โดย คะโมขุ ประเทศญี่ปุ่นในสมัยอดีตมีอาชีพที่โดดเด่นสร้างชื่อเสียงสำหรับบรรดาสาวงาม อาชีพนั้นคือ โอยรัน(花魁) แต่หลายๆ คนคงได้ยินหรือรู้จัก เกอิชา ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นอีกสัญลักษณ์หนึ่งของประเทศญี่ปุ่นกันมากกว่าถ้าให้เปรียบเทียบระหว่างโอยรันกับเกอิชาแล้ว สิ่งที่เหมือนกันก็คือเป็นอาชีพสรหรับสาวงามที่คอยบริการให้ความบันเทิงแก่แขก ซึ่งสมัยก่อนจะเป็นเหล่าซามุไรเสียส่วนใหญ่ จัดได้ว่าเป็นบันเทิงสำหรับชนชั้นสูงในสมัยนั้นเลยทีเดียว ปัจจุบันโอยรันในประเทศญี่ปุ่นไม่มีแล้ว จะมีก็เป็นการแสดง การเดิน การแต่งตัว ซึ่งสมมุติขึ้นมาในช่วงเวลาพิเศษเท่านั้น เหลือก็แต่เกอิชาซึ่งมีชื่อเสียงมกาที่จังหวัดเกียวโต เรามาทำความรู้จักโอยรันกันครับ ผมเองก็เพิ่งได้ยินชื่อนี้ตอนมาที่นี่ เพราะได้มีโอกาสไปดูขบวนแห่โอยรัน (Oiran-dochu) มองจากไกลๆ ทีแรกนึกว่าเป็นเกอิชา แต่พอเข้าไปดูใกล้ๆ แล้ว การแต่งตัว ท่าทางการเดินแตกต่างจากเกอิชามากเลยครับ โอยรันจะแต่งตัวด้วยจำนวนเสื้อผ้ามากชิ้นกว่า ดูยิ่งใหญ่ในการเดินแบบช้าๆ นอกจากนี้แล้วยังมีข้อแตกต่างอื่นๆ ระหว่างโอยรันกับเกอิชาอีกมากมายคือ เกอิชาจะถูกสอนเรื่องการรำแบบโบราณ เล่นเกมส์ต่างๆ ล้วนแต่เป็นการเอนเตอร์เทนล้วนๆ เกอิชาจะไม่ขายบริการทางเพศ และการเดินของเกอิชาจะเดินแบบเร็วๆ เพื่อไปบริการลูกค้าตามบ้านให้ทัน แต่โอยรันจะสวมร้องเท้าสูงมากประมาณ 1 ฟุต คิดถ้าคิดจะวิ่งก็ตงตกรองเท้าตายนะครับ =_= ซึ่งลูกค้าจะต้องมาหาเธอถึงที่เพื่อรับบริการ โอยรันจะไม่ไปหาลูกค้าตามบ้านเหมือนเกอิชา และยังสามารถเลือกได้อีกวาพอใจจะให้บริการใครหรือไม่ โดยเธอจะเลือกผู้ชายที่ตัวเองถูกใจเท่านั้น บทสรุปของโดยรันส่วนใหญ่ก็อาจได้แต่งงานกับซามุไรชื่อดังมีเงินทองมากมาย หญิงสาวที่จะมาเป็นโอยรันได้ จะถูกอบรมมารยาท ดูแลผิวพรรณมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งเธออาจเต็มใจหรือไม่ก็เป็นได้ บ้างก็ถูกพ่อแม่นำมาขายโดยอาจเชื่อว่าเมื่อลูกโตขึ้นเป็นโอยรันจะมีความสุข มีทั้งเงินทองและคนรู้จักมากมาย สมัยเด็กจะยังไม่ถูกเรียกเป็นโอยรัน และต้องทำหน้าที่คอยปรนนิบัติโอยรันรุ่นพี่ อย่างช่วยยกของ แต่งตัว พวกเธอจะได้รับการอบรมสั่งสอนทีละเล็กละน้อย เมื่อโตขึ้นมายังต้องทำการแข่งขันกันอีกว่าใครจะได้เป็นเบอร์หนึ่ง โอยรันอาจถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งได้ว่าเป็นโสเภณีชั้นสูงนี่จึงเป็นเหตุผลใหญ่ที่ทำให้ปัจจุบันไม่มีโอยรันจริงๆ เหลืออยู่ (ถ้ามีคงผิดกฎหมายแน่ๆ) และแน่นอนเด็กสาวบางคนคงไม่อยากเป็นโอยรันนัก สมัยนี้ใครที่อยากเป็นโอยรันแบบชั่วคราวก็ต้องทำการสมัครกันและทำการแข่งขันกันเหมือนการประกวดนางงามนี่แหละ การแต่งตัวของโอยรันก็ ฮืม....แปลกๆ พิลึก ที่หัวจะมีวิกผมยาวๆ ดูแล้วหนักมาก ชุดกิโมโนที่ใส่ก็ประมาณสามชั้น มีสีสันสดใส แถมถือผ้ากิโมโนพับใหญ่อีกหนึ่งอันเห็นเค้าว่าหนักประมาณ 10 กก. ชุดกิโมโนที่โอยรันใส่นั้นราคาแพงมากและสวยมากด้วย ใบหน้า แขน และขาจะถูกทาด้วยเครื่องสำอางสีขาวชโลมไม่ให้เห็นสีผิวจริงเลย รองเท้าที่สูงประมาณ 1 ฟุต กับท่าเดินก็เป็นเอกลักษณ์ แต่ละก้าวจะทำการกรีดเท้าเป็นครึ่งวงกลม ซ้ายที ขวาทีตามจังหวะกลอง ดูสง่าๆ แบบช้าๆ เชื่อไหมครับ แค่ระยะทางประมาณ 1 กม. คุณๆ โอยรันเค้าเดินร่วมชั่วโมง แต่ก็สนุกดีครับ เพราะไม่ได้แค่ดูเค้าเดินอย่างเดียว ยังมีเสียงเพลงเพราะๆ ตลอดทาง มีขนมขาย ได้บรรยากาศงานวัดแบบญี่ปุ่นมากๆ ขบวนแห่จะประกอบไปด้วยโอยรัน ที่ถูกประกบซ้ายขวาด้วยชายตัวใหญ่ ทำหน้าที่ถือร่มกันแดดให้ มีหญิงอ้วนถือสัมภาระมากมายดูแล้วเหมือนพี่เลี้ยงนางงามประมาณนั้น เด็กๆ อายุน่าจะประมาณ 10 ขวบหลายคน เดินกางร่ม รำ หรือเดินหาบถือข้าวของพวกกล่องใส่ข้าว กล่องใส่เสื้อผ้าเล็กๆ โดยเด็กหญิงจะแต่งตัวในชุดกิโมโน เด็กชายจะแต่งชุดยูกาตะ (เสื้อคลุมแบบญี่ปุ่น มักใส่ในหน้าร้อน) ท้ายขบวนจะเป็นเครื่องดนตรีบรรเลงเพลงกับจังหวะเร้าใจดี สาวสวยคนไหนอยากจะลองมาแต่ชุดโอยรันดูก็ได้นะครับ ที่นี่เค้ามีให้เช่าเพื่อถ่ายรูป แต่...ระวังคอเคล็ดนะ +_+ วิกที่เค้าใส่น่าจะหนักประมาณ 2 กก. ถ้ามาลองใส่บอกกันด้วยนะครับ จะตามไปถ่ายรูป ^O^// เว็บมาสเตอร์ บ้านฮามาโมโต้.com / 7 ธันวาคม 2008 ข้อมูลจาก : เครื่องสำอาง DHC www.dhc.co.th

งานฝีมือ ♥ Handmade สไตล์ญี่ปุ่น w w w . h a m a m o t o - h o u s e . c o m